İçeriğe Geç

Mevcut yapıda ısı köprüleri: ek pay, kanıt ve tipik noktalar

6 dk. okuma süresi

Isı köprüsü, ısı ileten kabuğun yerel olarak sınırlı, ısı akış yoğunluğunun bozulmamış komşu yapı elemanına göre daha yüksek olduğu bir bölgesidir. Bunun iki sonucu vardır: Daha fazla ısı kaybolur ve oda tarafındaki yüzey soğur. Yüzeyde %80 bağıl nemden itibaren küf mantarı oluşumu tehlikesi vardır. Hukuk ikisini ayrı ele alır: enerji kaybını bilançoda, yüzeyi asgari ısı koruması üzerinden.

Yasa neyi düzenler ve hangi binalar için

Gebäudemodernisierungsgesetz’in (GModG, Bina Modernizasyon Yasası) § 12’si tek cümleden oluşur: Bir bina, yapısal ısı köprülerinin yıllık ısıtma ısı ihtiyacı üzerindeki etkisi, genel kabul görmüş teknik kurallara ve somut durumda ekonomik olarak makul önlemlere göre mümkün olduğunca düşük tutulacak biçimde inşa edilmelidir. Asgari ısı korumasına ilişkin § 11 de açıkça inşa edilecek binalara yöneliktir. § 24, kalan etkinin yıllık birincil enerji ihtiyacının belirlenmesinde dikkate alınmasını emreder ve ek paylar için DIN 4108 Beiblatt 2’nin (DIN: Deutsches Institut für Normung, Alman Standartlar Enstitüsü) 2019-06 baskısına atıf yapar.

Mevcut binalarda yapılan değişiklikler için § 36 kendi ısı köprüsü cümlesini içermez. Yenilenen bir dış yapı elemanının etkilenen yüzeylerinin Ek 7’deki U değerlerini aşmamasını ister. Ek pay, mevcut bir bina § 38’e göre bilançolandığında önem kazanır. Onun üçüncü fıkrası hesaplamalarda §§ 22 ila 30’a uyulmasını ister ve § 24 buna dahildir.

Üç ek payın karşılaştırması

Yaklaşım ΔUWB W/(m²K) cinsinden Koşul
Götürü 0,10 kanıt yok; ayrıntılar Beiblatt örneklerinden sapsa da geçerlidir
Kategori A 0,05 eşdeğerlik kanıtı, yalnızca Kategori A doğrulanmış
Kategori B 0,03 tüm ayrıntılar Kategori B’ye uygun
Ayrıntılı kanıt hesaplanır tüm ısı köprüleri simüle edilmiş

Ek pay tüm kabuk yüzeyine uygulanır. Büyüklük sırası için: Özgül iletim ısı kaybının azami değeri § 38 Absatz 2’ye göre, 350 m²’ye kadar bina kullanım alanına sahip müstakil bir konut binasında 0,40 W/(m²K)’dır; mevcut binaların değerlendirilmesinde yüzde 40’a kadar aşılabilir. Götürü 0,10 ek payı hesaben azami değerin dörtte birini, 0,05 ise sekizde birini talep eder.

Eşdeğerlik kanıtı ne ister

Beiblatt 2, 2019’da yeniden düzenlendi ve 27 bağlantı grubunda 399 uygulama örneği içerir; bunlar arasında zemin plağı, döşeme plağı, pencere bağlantıları, panjur kutuları ve çatı bağlantıları vardır. DIN Media’ya göre 2025-02 tarihli Düzeltme 1 ile düzeltilmiştir. Kanıt üç aşamada ilerler:

  1. Ayrıntı, normun şablonuyla görsel olarak örtüşür; talimatlar devralınır.
  2. Ayrıntı sapıyor; o zaman kanıt, tek tek katmanların ısıl dirençleri R’nin karşılaştırılmasıyla yürütülür.
  3. Bu da olmuyor; o zaman kanıt hesaplamayla sağlanmalıdır.

Yalnızca tek tek ısı köprüleri Kategori B’den sapıyorsa bunlar hesaplanır ve 0,03 ek payına eklenir. Hiçbir şablonla örtüşmeyen mevcut yapı ayrıntıları bu nedenle çabucak götürü değere veya tek tek hesaplamaya düşer.

Karıştırılmaması gereken iki karakteristik büyüklük

Bir ısı köprüsünü sınıflandırmak için birbirinden bağımsız iki büyüklük gerekir: ek ısı kayıpları ve oda tarafındaki yüzey sıcaklığı. Kayıpları ısı köprüsü kayıp katsayısı tarif eder; çizgisel ısı köprülerinde W/(mK), noktasal olanlarda W/K cinsinden. Yalnızca güçlü bilgisayar programlarıyla hesaplanabilir; pratikte ısı köprüsü atlaslarından alınır.

Ek pay birinci büyüklüğe aittir ve tüm kabuk üzerinden ortalama alır. En elverişsiz noktanın ne kadar soğuk olduğu hakkında hiçbir şey söylemez. Beiblatt 2’ye göre asgari ısı koruması sağlanmışsa, enerjetik değerlendirmede bazı ayrıntılar ihmal edilebilir, örneğin ahşap kirişlerden veya aşıklardan geçişler, prizler ve kablo yarıkları, havalandırma boruları veya konut binalarının kabuk yüzeyindeki münferit kapı bağlantıları.

Mevcut yapıda tipik noktalar

Nokta Neden
Pencere söve, lento, panjur kutusu Yapı elemanında kesit değişikliği; pencere bağlantıları en sık görülen ısı köprülerindendir
Sokel, duvar ayağı Zemin plağı ve temelin dış duvara bağlantısı
Balkon plağı konsol yapı elemanı yalıtım düzlemini deler
Dış köşe geometrik: Yalıtımsız oda köşelerinde yüzey sıcaklığı bitişik duvar yüzeyinin yaklaşık 2 ila 3 K altındadır
Isı yalıtım kompozit sisteminde dübel noktasal olarak daha yüksek ısı akışları

BauNetz Wissen’e göre sürekli bir dış yalıtım düzlemi ısı köprülerinin etkisini anlamlı biçimde azaltır. Balkon plakları, attikalar veya yalıtım düzlemini delen konsollar gibi yapı elemanları ısıl olarak ayrılmalı veya her yandan yalıtılmalıdır. DIN 4108-2 buna doğrudan atıf yapar; ek ısı yalıtım önlemleri olmadan ısıl olarak ayrılmamış yapı elemanlarının uygulanması kabul edilemezdir, diye yazıyor BauNetz Wissen. Yalnızca içeriden yalıtılabilen yerlerde, bağlanan yapı elemanları bir konu olarak kalır; bunun için Mevcut yapıda iç yalıtım yazısına bakın. Bir noktanın küf riski olup olmadığını, küf ölçütü yazısının gösterdiği gibi oda tarafındaki yüzey sıcaklığı belirler.

Bir envanter için bundan basit bir sıra çıkar: önce tablodaki noktaları binada tespit edin, sonra her ayrıntı için Beiblatt’ın bir şablonunun uyup uymadığını kontrol edin ve ancak ondan sonra bilanço için Kategori A, Kategori B, götürü değer veya bir hesabın taşıyıp taşımayacağını belirleyin. Götürü değerle başlayan, ayrıntıları sonradan tek tek kanıtlayabilir ve ek payı düşürebilir.

Açık soru: hangi baskı geçerli

§ 11 GModG, asgari ısı koruması için hâlâ DIN 4108-2: 2013-02’yi belirtir. DIN Media’ya göre DIN 4108-2:2026-05 baskısı bu sürümün yerini alır. Yasanın yeni baskıyı alıp almayacağı ve ne zaman alacağı açıktır. Planlamacılar için bu şu demektir: Bir kanıttan önce, normun, Beiblatt 2’nin ve teşvik koşullarının hangi baskısının proje için belirleyici olduğunu netleştirin ve ek payı yalnızca kanıtın gerçekten taşıdığı değerle uygulayın.

Kaynaklar

Devamını Oku

Aynı konu alanından daha fazla pratik bilgi.